no alt

Φέτος, τα γενέθλια μου θα είναι μια μέρα πιο εσωτερική, πιο δικιά μου…

|

Τα γενέθλια μου πάντα ήταν μια πολύ ωραία ευκαιρία για εμένα να χαρώ, να ευγνωμονώ και να εκτιμώ ακόμα περισσότερο απ’ ότι καθημερινά, όλες τις ευλογίες που τυχαίνουν στη ζωή μου!

Για μένα τα γενέθλια είναι κάτι σαν την προσωπική Πρωτοχρονιά του καθενός. Η μέρα που πρέπει να κάνεις τη δική σου προσωπική ανασκόπηση και να αντιληφθείς πόσο πιο κοντά έχεις φτάσει στο όνειρο για τη δική σου ιδανική και ευτυχισμένη ζωή! Να καταλάβεις τι πήγε στραβά, τι πήγε καλά, πώς μπορείς να κάνεις βήματα που θα σε φέρουν πιο κοντά στην προσωπική σου ευτυχία. Γιατί μη ξεχνάς πως η δική σου ευτυχία δεν έχει καμιά σχέση με το τι θεωρεί ο άλλος ευτυχία! Είναι ο πιο δικός σου, ο πιο αληθινός σου εαυτός. Είναι η μέρα που πρέπει να αφήσεις πίσω σου όσα δεν πήγαν τόσο καλά ( και δεν λέω τα άσχημα, οι λέξεις παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην καθημερινότητά μας) και να γιορτάσεις για όσα έχεις, για όσα κατάφερες να επιτύχεις, για τα μικρά και τα μεγάλα που έχουν αξία και ουσία.

Είναι η μέρα που γιορτάζεις την ύπαρξη σου, τους ανθρώπους που αγαπάς και σε αγαπούν και νιώθεις απεριόριστη τύχη που υπάρχουν στη ζωή σου.

Φέτος, είναι η αλήθεια ότι όλη αυτή η συνθήκη είναι πολύ διαφορετική για μένα γιατί δεν θα έχω τη δυνατότητα να έχω δίπλα μου όλους τους ανθρώπους που αγαπώ, λόγω των περιοριστικών μέτρων για την καταπολέμηση της πανδημίας. Τα συναισθήματά μου είναι μπερδεμένα και αντιφατικά.

Από τη μια λοιπόν έχω μια γλυκιά μελαγχολία γιατί θα περάσω τη μέρα μου μιλώντας στο τηλέφωνο με την οικογένεια και τους φίλους μου, οι οποίοι δεν μπορούν να είναι κοντά μου και από την άλλη νιώθω πως φέρνω εις πέρας μια αποστολή με πειθαρχεία και υπευθυνότητα που με κάνει να αισθάνομαι καλύτερος άνθρωπος. Γιατί τη στιγμή που όλη η ανθρωπότητα δοκιμάζεται με τον ίδιο τρόπο, μερικά πράγματα σου φαίνονται κατώτερης σημασίας και αξίας.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by elenitsolaki (@elenitsolaki) on

Πάντα λοιπόν τέτοια μέρα όπου κι αν βρισκόμουν περιτριγυριζόμουν από τους αγαπημένους μου ανθρώπους οι οποίοι γεμάτοι αγάπη και ευχές ήταν δίπλα μου από όπου και αν βρίσκονταν. Φέτος, είναι η πρώτη χρονιά, η πρώτη φορά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου που αυτό δεν μπορεί να συμβεί. Όχι επειδή οι ίδιοι δεν μπορούν, αλλά επειδή όλοι αντιμετωπίζουν με το ίδιο αίσθημα ευθύνης μια κατάσταση η οποία μας αφορά όλους. Και αυτό είναι συγκινητικό! Είναι γλύκό. Είναι μοναδικό, αλλά συνάμα είναι και πρωτοφανές. Είναι φοβιστικό και η μόνη σου ευχή είναι να τελειώσει όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Πριν μερικούς μήνες κανένας δεν περίμενε πως σ’ αυτή τη χώρα θα εφαρμοστεί κάποιο μέτρο με επιτυχία. Πως θα συνετιστούμε και θα προσπαθήσουμε όλοι μαζί σαν μια γροθιά για το κοινό καλό. Στη χώρα που μας πήρε τρία χρόνια να εφαρμόσουμε τον αντικαπνιστικό νόμο, ενώ σε όλη την Ευρώπη ήταν πάγια εντολή, στη χώρα της αντίδρασης και του “άσε μωρέ που θα μου επιβάλλουν αυτοί τι θα κάνω εγώ”, βλέπεις με έκπληξη πως τώρα όλοι μπήκαμε στην ίδια λογική και έχουμε τους ίδιους στόχους.

Και ναι, ίσως γιατί πρώτη φορά έχουμε μπροστά μας ένα πραγματικό σκοπό και όλοι πρέπει να πάρουμε τα πράγματα σοβαρά. Όταν βλέπεις στις γειτονικές σου χώρες να χάνονται ανθρώπινες ζωές, ψυχές εκατοντάδες καθημερινά κάπου καταλαβαίνεις πως δεν υπάρχουν περιθώρια για αντίδραση. Αλλά να που αυτός ο λαός έδειξε τη σοβαρότητά του και την αφοσίωση του τη στιγμή που έπρεπε.

Φέτος λοιπόν, τα γενέθλια μου θα είναι μια μέρα πιο εσωτερική, πιο δικιά μου, όπως όλες οι τελευταίες της καραντίνας για όλους μας. Μέρες που δοκιμάζονται οι αξίες, οι σχέσεις, οι φιλίες και ίσως και η ίδια η αγάπη. Είναι η ευκαιρία μας όμως να πάμε ένα βήμα παρακάτω τον εαυτό μας και να αναζητήσουμε σε βάθος, ίσως και να ονειρευτούμε πως θέλουμε την επόμενη μας μέρα. Αυτές οι μέρες είναι η καλύτερη ευκαιρία γι’ αυτήν την αναζήτηση και τη βουτιά μέσα μας.

Και μπορεί φέτος να μου λείπουν οι γονείς μου, η αδερφή μου, οι φίλοι μου, αλλά είναι η πρώτη φορά που αισθάνομαι πως όλοι είναι καλά και είναι μαζί μου έστω και από μακριά και αυτό μου αρκεί.

Νιώθω πλήρης και είμαι καλά γιατί πρώτη φορά νιώθω πως είμαστε όλοι μαζί σε κάτι ενωμένοι σαν μια γροθιά. Γιατί πρώτη φορά αισθάνομαι πως όλοι βάλαμε σε προτεραιότητα το βασικότερο αγαθό της ζωής μας που δυστυχώς πάντα θεωρούσαμε δεδομένο, την υγεία μας.

Αυτή λοιπόν είναι η ευχή μου για φέτος! Όλοι οι άνθρωποι να έχουμε την υγεία μας και να τελειώσει γρήγορα όλος αυτός ο εφιάλτης.

Φιλάκια πολλά