no alt

«Τι θα άλλαζα στον εαυτό μου…»

Κατηγορία: Blogs, Miss Ellen, Κείμενο: Ελένη Τσολάκη 

"Είναι πολύτιμο να ξέρεις τα προτερήματα και τις αδυναμίες σου και όλα αυτά να τα κάνεις να λειτουργούν υπέρ σου"

Μπήκα σήμερα το πρωί, όπως κάθε μέρα, να δω τα νέα στο διαδίκτυο και έπεσα πάνω σε μια πολύ ωραία συνέντευξη του πολύ αγαπημένου μου Γιώργου Καπουτζίδη με τίτλο «τι θα άλλαζα στον εαυτό μου.»

Ξαφνικά έπιασα τον εαυτό μου να κολλάει σ΄αυτόν τον τίτλο και να παίρνω λίγο χρόνο μέσα μου ώστε να απαντήσω και εγώ σ’ αυτό το ερώτημα. Ένα ερώτημα που αν με ρωτάς θα πρέπει πολύ συχνά να κάνουμε όλοι στον εαυτό μας. Πάντα θαύμαζα τους ανθρώπους που μπορούσαν να δουν τα λάθη τους κατάματα και να αναλάβουν τις ευθύνες των πράξεων τους. Πολλές φορές ακόμα και αν αυτές δεν τους αναλογούσαν στον απόλυτο βαθμό. Είναι μια «μαγκιά» που δεν την έχουμε όλοι, αλλά όσοι την έχουν είναι ένα βήμα μπροστά από τους υπόλοιπους.

Σκεφτόμουν λοιπόν την αξία της αυτοκριτικής και πόσο σημαντικό είναι αυτό το ραντεβού με τον εαυτό μας. Συνήθως, όταν περνάμε μια μεγάλη δυσκολία ή όταν κάτι ανατρέπεται από τη μια μέρα στην άλλη, οι περισσότεροι μπαίνουμε στη διαδικασία να αναγνωρίσουμε τα λάθη και τα σωστά μας, να αναθεωρήσουμε, να δούμε τη δική μας αλήθεια αλλά και τα δικά μας θέλω. Πόσο καλύτερα θα ήταν, όμως, τα πράγματα αν αυτόν τον χρόνο τον αφιερώναμε στον εαυτό μας καθημερινά, ώστε να διορθώσουμε τις σχέσεις μας, τον εαυτό μας, τη ζωή μας.

Δυστυχώς, έχουμε λίγο ή πολύ αφεθεί σ ‘ αυτό που λέμε καθημερινότητα. Τρέχει ο χρόνος, τρέχουμε εμείς, με αποτέλεσμα τίποτα να μην έχει την ιδιαίτερη σημασία που θα έπρεπε. Οι σχέσεις όποιες και αν είναι θέλουν δουλειά. Αλλά η σημαντική δουλειά πρέπει να γίνει πρώτα μέσα μας. Δεν μπορείς να διορθώσεις τον άλλο, αν δε μπορέσεις πρώτα να προσπαθήσεις για την καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.

Είναι τόσο απελευθερωτικό να μπορείς να κοιτάξεις το καθρέφτη σου και να δεις απέναντι σου, το πραγματικό σου εαυτό. Χωρίς παρέα, χωρίς μάσκα, χωρίς κονφετί. Είναι πολύτιμο να ξέρεις τα προτερήματα και τις αδυναμίες σου και όλα αυτά να τα κάνεις να λειτουργούν υπέρ σου. Να αγαπάς τον εαυτό σου με τα καλά και τα στραβά του, αλλά να μη τον χαϊδεύεις πάντα. Να του λες την αλήθεια. Να τον αφήνεις να στραβοπατάει, αλλά για λίγο. Να τον βάζεις στο δρόμο που έχεις επιλέξει. Να τον συγχωρείς αλλά να τον μαλώνεις κιόλας.

Με λίγα λόγια να τον ξέρεις καλά και να τον αποδέχεσαι.

Θαυμάζω τους ανθρώπους που το έχουν καταφέρει. Δεν είναι λίγοι. Ζουν ανάμεσα μας και είναι όντως ξεχωριστοί.

Φιλάκια.